www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Korekta: ssmall
Synchro do wersji: Bobby.DVDRip.XviD-DiAMOND
/1968 był rokiem politycznej /i społecznej wrzawy.
/16 marca Robert F. Kennedy /włączył się w wyścig o prezydenturę.
/Opierając swoją kampanię /na pokoju i sprawiedliwości
/42-letni senator z Nowego Jorku /był widziany przez wielu jako ktoś,
/kto przezwycięży granicę między rasami /i zrobi to, na co najbardziej liczy nasz naród,
/czyli honorowo wycofa się /z niepopularnej wojny.
Ogłaszam dzisiaj swoją kandydaturę
na urząd Prezydenta Stanów Zjednoczonych.
Nie ubiegam się o prezydenturę, aby się komukolwiek przeciwstawić,
ale żeby zaproponować nową politykę.
/Ubiegam się, /ponieważ jestem przekonany,
/że ten kraj jest /na niebezpiecznym kursie
/i ponieważ mam silne przekonanie,
/co trzeba zrobić,
/i czuję się również zobowiązany
/zrobić co tylko w mojej mocy.
Do cholery, nie pójdziemy! Do cholery, nie pójdziemy!
/Nadszedł czas, gdy działanie maszyn /staje się takie ohydne...
/Nie będę się ubiegał /i nie zaakceptuję
/nominacji z mojej partii /na kolejną kadencję
/bycia waszym prezydentem.
/...pewne bardzo smutne wiadomości /dla was wszystkich.
/I jak mi się wydaje, /dla wszystkich naszych współobywateli
/i ludzi miłujących pokój
/z całego świata. /Tak oto...
/Martin Luther King został postrzelony
/i zmarł dzisiaj w Memphis, Tennessee.
/Powiemy całemu cholernemu rządowi: /Wypchajcie się matko****!
/Bobby Kennedy to jedyny /biały Amerykanin, któremu ufam.
/Jeśli mam powody, żeby wierzyć,
/że wybuchną zamieszki /i ktoś mi mówi,
/że będą problemy, /jeśli ich nie powstrzymam,
to moim obowiązkiem jest to powstrzymać.
Chce ich pan więc aresztować?
Absolutnie.
Jak może pan aresztować kogoś, jeżeli nie złamał prawa?
Są gotowi złamać prawo.
Innymi słowy...
/Mogę zasugerować, /żeby w najbliższym czasie
/szeryf i prokurator okręgowy
/przeczytali konstytucję /Stanów Zjednoczonych?
/Nie chcę być częścią /Stanów Zjednoczonych,
/nie chcę być częścią /narodu Amerykańskiego,
/żeby napisali o nas,
/tak jak o Rzymie: /"Stworzyli pustynię
/i nazwali to pokój."
/Wasza generacja, /ta generacja,
/nie może sobie pozwolić na marnowanie /własnej istoty i nadziei
/walcząc z przeszłością.
/Za tymi murami jest świat, /któremu trzeba pomóc,
/żeby ocalić byt i ludzkość.
Wiemy już coś?
Mamy człowieka na szóstym piętrze,
który chodzi od pokoju do pokoju. Pan jest managerem?
Paul Ebbers. A bungalowy?
Sprawdzamy je.
/HOTEL AMBASADORSKI /GŁÓWNA SIEDZIBA SZTABU KENNEDY'EGO.
- Fałszywy alarm. - Fałszywy alarm.
Nie chciałbym być dziś w pańskiej skórze.
Ryzyko zawodowe. Otwieramy kafejkę.
Jeśli pan lub pana ludzie chcą kawę lub ciepłe śniadanie,
to na koszt firmy.
Trochę nam jeszcze zejdzie z tym wszystkim,
ale dam chłopakom znać.
Fałszywy alarm.
Tak. Nie wiedziałem, że będziesz tak wcześnie.
Żartujesz?
Widziałeś mój dzisiejszy rozkład dnia?
Cześć, Paul.
Co tu się dzieje?
Jakiś hak i drabina powstrzymują mnie
przed moją pierwszą kawą i krzyżówką.
Nie masz domu, John?
Tu jest mój dom. Przecież wiesz.
Emerytura ci nie pasuje, prawda?
Nie, sir.
To nie jest mięsień emeryta.
Jeśliby to ode mnie zależało, to wciąż byś stał w mundurze, przy drzwiach.
Wspaniale. Nie ruszajcie się.
Dobrze, jeszcze jedno.
Uśmiech.
Dziękuję.
Zawsze możecie gasić mój pożar.
Jak się masz, skarbie?
Wrócimy do łóżka, prawda?
Panie i panowie.
Jeśli mogę prosić o uwagę. Panie i panowie.
Bardzo nam przykro.
To był fałszywy alarm.
Tak...
Możecie państwo w każdej chwili wrócić do swoich pokoi
/lub wstąpić z nami do kafejki /na bezpłatne śniadanie.
/I raz jeszcze, /w imieniu...
Jack?
Witamy w Los Angeles.
Sir.
W Południowej Dakocie wybory już się rozpoczęły, panowie.
Chodźmy.
- Kiedy ostatnio spałeś? - A kiedy ty ostatnio spałeś?
Jak przywieziemy do domu Kalifornię,
to wszyscy będziemy spać o wiele lepiej.
Co się stało?
Ktoś włączył alarm przeciwpożarowy.
Pracujesz na dwie zmiany, Rojas.
- Kto tak powiedział? - Szef.
Który?
Timmons.
Cholera.
- Dzień dobry, mój brązowy bracie. - Cześć.
Wiesz, że pracujesz na dwie zmiany, co nie?
Czemu wszyscy to wiedzą poza mną?
To już trzeci raz w tym tygodniu.
Chociaż raz chciałbym, żeby ktoś zapytał: "Hej, Jose,
nie masz nic przeciwko, żebyś pracował dziś na dwie zmiany?"
- Ale tak się nigdy nie stanie. - Czemu nie?
Bo jesteś Meksykaninem, dlatego.
Jestem Latynosem.
Latynosem?
Jose, jesteś pieprzonym Meksykaninem, w porządku?
Możesz się nazywać jak chcesz,
ale nie jesteś inny od nas.
Jeśli nie chcesz pracować na dwie zmiany,
to setka ludzi czeka tam, po drugiej stronie tych drzwi,
którzy zajmą twoje miejsce od tak.
I jeśli poprawi ci to humor...
Ja też pracuję dziś na dwie zmiany, więc...
Będziemy tu razem siedzieć do północy.
Mam bilety, żeby dziś zobaczyć jak Drysdale ustanawia rekord przeciwko Pittsburgh.
- To prawda? - Jest w formie.
Wiesz?
Na poziomie boiska.
To dobre bilety.
Zamierzałem zabrać tatę.
Nigdy nie był na meczu.
Cóż, dzisiaj też nie pójdzie.
Na twoim miejscu sprzedałbym te bilety.
Mogę ci w tym pomóc.
Sukinsyn.
Timmons nie okazuje mi odrobiny szacunku.
- Tak, a wiesz czemu? - Czemu?
Bo jesteś Meksykaninem.
I pomocnikiem kelnera.
Jesteśmy nowymi czarnuchami, bracie.
Przyzwyczaj się.
Cholera.
"Latynos."
Widzę, że przegapiłem to, co najważniejsze.
Nie ma o czym mówić.
To Hotel Ambasadorski.
Ludzie przychodzą, odchodzą.
Nic się nigdy nie dzieje.
"Grand Hotel."
Co z nim?
To cytat z filmu z Gretą Garbo, "Grand Hotel".
W porządku, John.
Widziałeś "Grand Hotel", Henry?
- Nie, nie widziałem, panie Casey. - Nie, oczywiście, że nie widziałeś.
Chociaż widziałem "Bonnie i Clyde".
To był dobry film.
Widziałeś "Bonnie i Clyde", Nelson?
Widziałem go z tobą.
Dziękuję, Henry. Miłego dnia.
Dziękuję, panie Casey.
Stałem w tych drzwiach od samego otwarcia Ambasadorskiego w 1921.
Witałem wszystkich: FDR, Truman, Eisenhower,
Jack Kennedy, Johnson, Premier Chruszczow,
Szach Iranu, Król Szwecji, wszystkich.
Madame Chiang Kai-Shek, wynajęła całe piąte piętro.
Sam dostarczyłem orientalne meble do jej apartamentu.
W większości antyki.
A pewnej nocy...
Przyłapałem Willa Rogersa jak sikał. Odlewał się w szklarni.
Starał się mnie przekonać, że to dobre dla roślin.
Powiedział "To dobre dla krzewów, chłopcze."
Ja odpowiedziałem "Proszę więcej tego nie robić."
Kiedyś po pracy tańczyłem w "Grove"
z Barbarą Stanwyck, możesz mi wierzyć lub nie,
a także z Dolores del Rio i Ritą Hayworth.
Bardzo dobra tancerka.
Była przepiękną kobietą.
Słyszałem Binga Crosby'ego śpiewającego w "Grove".
Tak, Sinatra też, no i Rudy Vallee.
Sophie Tucker, Ruby Keeler.
Tak, i Cab Calloway, tak myślę.
Same dobre rzeczy w tym hotelu.
Tak.
Mogę zobaczyć siłownię?
/Jej piersi. /Gdzieś o tym czytałem.
/Anne Bancroft nie zamierza /pokazywać swoich piersi w filmie.
/- Jest dobrze wyglądającą damą, Coop. /- Nie mówię przecież, że nie jest.
Nie mówiłbyś, gdybyś miał taką szansę?
Anne Bancroft ma zbyt dużo klasy, żeby pokazywać piersi w filmach.
To wszystko. Takie są fakty.
To nie jest zwykły film, Coop.
To "Absolwent".
/Uwielbiam ten film.
- Jeszcze kawy? - Tak, proszę.
Mam do ciebie pytanie.
Jak uważasz, Bancroft czy dublerka?
Sceny rozbierane?
Przebłyski. To nawet nie są sceny.
Dublerka. Na stówę.
Czekaj. Wiesz to na pewno?
Nie, ale ja bym tak zrobiła.
Znaczy zrobię, jeśli ktoś mnie zatrudni
- do filmu, do którego idę na przesłuchanie. - Zatrudnią cię.
Plus, jesteś moją ulubioną ingenue.
Poza tym masz świetny uśmiech, jesteś dla nas miła,
wiesz jak dobrze parzyć kawę.
Wiesz co? On serio myśli,
że wie, co z tym robi.
Wiem, co z tym robię.
- Nie, nie wiesz. - Wyglądasz jak gwiazda filmowa.
Serio? Kto to przełączył na 13 klatek?
- Proszę bardzo. - Trzymajcie za mnie kciuki,
bo jutro mam przesłuchanie do Schwab´s.
Dobrze dla ciebie.
Schwabs, to jakiś reżyser, producent czy coś?
Nie, debilu, Schwabs na Sunset.
Tam odkryto Lanę Turner.
A, Schwab’s.
Tak. Każda bezrobotna aktorka w Hollywood
stara się dostać tam czekając za ladą.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Gwarantuję ci, że jeśli Hitchcock poprosi ją,
żeby pokazała cycki z jego filmie, zrobi to w mgnieniu oka.
Daryl.
Oddzwonię.
Robię, co w mojej mocy,
żeby wszyscy pracownicy byli traktowani na równi i sprawiedliwie.
Dochodzą mnie słuchy, że nie pozwalasz personelowi z kuchni wyjść na głosowanie.
W tym tygodniu brakuje nam ludzi.
Sześciu pracowników ma grypę.
Musiałem również odmówić chorobowego.
Powiedziałeś im, że nie mogą wyjść?
Nie robimy dziś czegoś małego.
Potrzebuję każdego pracownika, żeby był w pogotowiu.
Powiedziałeś im, że nie mogą wyjść na głosowanie?
Nie będą głosować.
Połowa z nich jest tu nielegalnie. Nie mogą głosować.
Po co dawać im wolne na coś, czego i tak nie mogą zrobić?
Sporządzisz notatkę służbową, informującą wszystkich pracowników,
że mają prawo głosować.
Nie potrafią złożyć dwóch słów po angielsku.
To sporządzisz notatkę po angielsku i po hiszpańsku,
informującą wszystkich pracowników, że mają prawo głosować
i umożliwisz im ten przywilej.
Dodatkowo, poinformujesz ich, że będą mieli zapłacone
za czas potrzebny na spełnienie tego przywileju.
I...
Ponieważ stosuję zasadę równouprawnienia,
masz czas do końca tygodnia,
żeby posprzątać biurko i odejść.
Jesteś zwolniony, Daryl.
/Dzień dobry. Hotel Ambasadorski. /Z kim państwa połączyć?
/Proszę zaczekać.
/Dzień dobry. /Hotel Ambasadorski.
/Z kim państwa połączyć?
/Proszę zaczekać.
/Jedną chwilę, proszę.
Dzień dobry. Hotel Ambasadorski.
Z kim państwa połączyć?
Przykro mi, ale nie udzielamy takich informacji.
/Proszę poczekać na recepcję.
Taka jest polityka hotelu.
Tak, zgadza się.
Jeśli jest pani jego żoną, powinna pani znać numer pokoju, prawda?
Co za suka.
Mąż się zabawia, a ona chce to ze mnie wyciągnąć.
Nie, nie. Nie dzisiaj.
Nie, dziękuję.
- A propos... - Nie zaczynaj.
Hotel Ambasadorski. Z kim państwa połączyć?
Będziesz z tego miała same kłopoty.
Angela, nie skończysz tego.
Masz jakieś plany na dziś?
Tak. Mam randkę z moim Magnavox.
Chcesz iść ze mną na imprezę?
Na Kennedy'ego?
Nie wiedziałam, że pracownikom wolno takie rzeczy.
Pieprzenie się z szefem ma swoje zalety.
O, Boże.
Wiem, że to nie jest łatwe.
Wiem, że cholernie trudno znaleźć jakiegoś dobrego faceta.
Wydaje się, że wszyscy dobrzy są już zajęci.
Ale żonaty?
Nie jestem stworzona do życia w samotności.
Jesteś z żonatym facetem, który nie zostawi żony,
i czeka cię samotność na wieki.
Skarbie, nie oszukuj się.
Hotel Ambasadorski. Z kim państwa połączyć?
/Ameryka była wielką siłą w świecie
/z ogromnym prestiżem
/na długo przed tym, /gdy staliśmy się potęgą militarną.
/Ta moc przyszła do nas, /a my nie możemy się jej wyrzec.
/Nie możemy również zapomnieć,
/że prawdziwa siła tego świata
/nie tkwi w czołgach, /ani w bombach,
/lecz w konstruktywnych ideach, /entuzjastycznej solidarności
/i w szlachetnym ludzkim zapale.
/Jedna rzecz jest pewna w roku 1968.
/Wierzę w ten kraj, /którzy przemierzyłem,
/a także w to, że żaden Amerykanin /nie chce już wojny w Wietnamie.
/Kalifornia może zrobić różnicę.
Test, raz, dwa.
Panno... Jan... Jana...
Janacek.
Tak. Może muszę pani przypomnieć, panno...?
- Janacek. - Dokładnie.
Nagabywanie jest niezgodne z prawem.
Siedzę w tym lobby już od dwóch dni
i czekam na mój wywiad z senatorem Kennedym.
Panno...
nie ma wolnych pokoi w hotelu,
ani żadnych dokumentów pani przynależności
do akredytowanych dziennikarzy.
A to co?
Piszę dla międzynarodowego wydawcy.
Rude Pravo.
Nie jest to Washington Post, prawda?
Przepraszam.
Witam, byłam umówiona na manicure-pedicure.
Tak. A ty jesteś...
urocza, przyszła panna młoda.
Tak, proszę pani.
Niech je zobaczę.
Przepraszam?
Wiesz, że dziś go pobije.
Co?
Drysdale, w kolejnym mecz nie da zdobyć nikomu punktu, dzisiaj.
Tak, może.
Wiesz, jakie to ważne, Miguel.
Jose, to tylko jeden mecz.
Możesz kupić bilety na inny wieczór.
Co?!
Nie, nie, nie. To nie jest tylko mecz.
Don Drysdale ma na koncie pięć meczy do zera z rzędu.
To rekord ustanowiony jeszcze w 1904 roku
przez Doca White'a z Chicago White Sox.
Dzisiaj go pobije.
Wiem, że to zrobi.
/Kto, Drysdale?
Tak.
Zainwestowałeś jakąś kasę w ten mecz, Jose?
Nie, jestem tylko fanem.
Więc, naprzód Dodgers.
Tak.
Potrzebuję cię w moim biurze.
Mam powiedzieć personelowi,
żeby udali się do swoich lokali wyborczych, aby zagłosować.
Jestem za młody, żeby głosować.
Ja jestem karany.
Jesteś karany?
Nie, tylko żartowałem, bracie.
Oczywiście, że zagłosuję.
Posłuchacie, wiele osób,
wiele osób będzie onieśmielonych,
bo to nowość, prawda?
Więc liczę na was wszystkich,
że uspokoicie ich, że to jest prawdziwe,
to proste...
Tylko jedną minutę, proszę.
To łatwe, upraszcza i przyspiesza głosowanie.
Musicie tylko przewrócić plastikowe strony.
/Nazwiska i urzędy są po lewej stronie.
/Po prostu wybieracie /i przyciskacie mocno na właściwe miejsce
/metalową igłą, która jest /dołączona do urządzenia rejestrującego.
W porządku? Jak już skończycie,
bierzecie kartę do głosowania.
I chcę jedynie żebyście sprawdzili, sprawdzili z tyłu,
żeby się upewnić, że nie ma nieoderwanej resztki
po zrobionej dziurce.
Jak je nazywają ludzie z IBM: "confetti".
Gdybym tak ciężko pracował w szkole, byłbym na liście wyróżnionych.
Myślisz, że twój brat pożyczy nam znowu samochodu?
Nie wiem.
Przez pierwsze kilka razy mu nie przeszkadzało,
ale teraz, nie wiem.
Nie wytrzymam kolejnego dnia w tym okropnym autobusie, Coop.
- Ja też. - Nienawidzę tego.
Chyba, żebym się nastukał.
Nastukanie byłoby dobre czy to w autobusie, czy poza nim.
- Chłopaki. - Wade.
Jedziecie dziś autobusem na trasie Glendale-Pasadena.
Nie, właściwie to przyszliśmy ci powiedzieć, że
mamy auto, Wade.
Brat Coopa po nas przyjedzie.
Serio?
Pomyśl tylko o liczbie starszych osób,
które można dowieźć na głosowanie autem.
Uważamy, że tak będziemy bardziej przydatni.
Tak.
To świetnie.
Może przekonacie ich, żeby z wami poszli.
Każdy się liczy, no nie?
A jaki okręg wy obstawiacie?
Właściwie, Dwayne i ja nie ruszamy dziś w teren.
Zostajemy w siedzibie sztabu.
Dzięki temu będziemy mogli zająć się bieżącymi problemami.
Tak, już mamy sygnały
o kradzieżach maszyn do głosowania w Okręgu 180.
Nie znam tego obszaru.
To czarna dzielnica.
Tak?
Zdaje się, że jazda autobusem wam nie odpowiada, co panowie?
Zdaje się, że mamy więcej wspólnego niż myślisz.
Powodzenia.
Teraz musimy tylko zdobyć samochód.
Cóż, wszystko po kolei.
Wszystko po kolei.
Panie Buckley.
Proszę, panie Buckley.
Panie Buckley, proszę.
Tak, panno...?
- Janacek. - Tak, panna Janacek.
Powiedział mi pan w niedzielę, że będę miała wywiad
z senatorem Kennedym, ale nie miałam.
Potem mówił pan poniedziałek. A w poniedziałek, nie ma wywiadu.
Pięć minut, panie Buckley, o tyle tylko proszę...
Panno Janacek, zdaje się, że powiedziałem też
żeby zadzwoniła pani do jego sekretarza prasowego.
Zostawiłam 20 wiadomości panu Mankiewiczowi.
Więc może chciałaby pani dołączyć dziś do wolontariuszy,
wskoczyć do jednego z autobusów.
Chcę tylko pięciu minut
z senatorem Kennedym.
Czy on ma pojęcie, co się teraz dzieje w Czechosłowacji?
Zniesiono cenzurę.
Ludzie są pełni energii.
Bobby Kennedy jest inspiracją dla Czechów.
Panno Janacek, jest pani komunistyczną dziennikarką,
z komunistycznej gazety, z kraju, który jest sojusznikiem Związku Radzieckiego.
Ma pani pojęcie jak to będzie wyglądało dla senatora?
"Bądźcie poinformowani."
/"Informados importante."
/"Informados...
/importante."
/"importante."
To prawie tak, jakby dodawać "e"
na koniec każdego angielskiego słowa.
Prawie.
W porządku, trzymajmy tak dalej.
"Pracownicy muszą być poinformowani, o ich prawie do głosowania."
/"Los empleados deben estar
/informados de derecho de votar."
Będzie mi pan musiał to przeliterować.
L-O-S...
Miłość czy pieniądze?
Przepraszam?
Dlaczego wychodzisz za mąż.
Miłość czy pieniądze?
Ocalam komuś życie,
wychodzę za chłopaka z mojej szkoły.
Dużo się ostatnio dzieje.
Rząd wysyła czek dla małżonków, 135 dolarów na miesiąc.
Czyli zdecydowanie nie dla pieniędzy.
Ja wyszłam za mąż z miłości.
Był największym przystojniakiem, jakiego w życiu widziałam.
Wyglądał jak gwiazda filmowa.
Mógł mieć każdą, a wybrał mnie.
Ty też go wybrałaś.
Tak.
Chyba tak.
Jakiego koloru masz sukienkę?
Lawendową.
Może trochę jaśniejszą.
Mam pasujący lakier, jeśli chcesz.
Jasne.
Tak?
Duże wesele?
Nie.
Nie, mój ojciec nie chciał przyjść.
Dyktuje warunki.
Mój ojciec jest weteranem.
Uważa, że William, mój pan młody,
powinien wziąć jakikolwiek wyjazd, jaki mu dają.
Jeśli się ożeni, pojedzie do Niemiec.
A jeśli nie, to...
To najprawdopodobniej pojedzie na pierwszą linię frontu.
Mój ojciec uważa go za tchórza.
A co ty o tym myślisz?
Coraz więcej młodych ludzi wraca w workach na zwłoki.
W ostatnim tygodni, dwóch z mojej klasy.
Jeśli mogłabym ich poślubić, żeby ktoś ich nie zabił, zrobiłabym to.
Więc dopóki ktoś odpowiedzialny nie powie mi,
dlaczego tam jesteśmy, to...
Nie wiem.
Będziesz najpiękniejszą czerwcową panną młodą dziś w hotelu.
Po angielsku i po hiszpańsku.
Świetnie.
Sześć lat mojego życia oddałem temu miejscu.
Znaczy dla mnie wszystko.
Dam ci znakomite rekomendacje.
Nie będziesz miał problemów ze znalezieniem innej pracy.
Nie chcę innej pracy, Paul.
/Halo.
/Nie wiem, czy mam ze sobą portfolio.
Jesteśmy trzy godziny za wami.
Proszę powtórzyć.
Nie, mówię, że jesteśmy czasowo trzy godziny za Nowym Jorkiem.
Nie mogę tego powiedzieć na pewno.
Cholera.
Co się stało?
Nic.
- Co się...? - To głupota.
Nie, nie. Słucham.
Kojarzysz moje czarne buty?
Co?
Mówiłam ci, że to głupota.
Oddzwonię.
Kupiłam tę sukienkę, żeby w niej wyjść,
razem z czarnymi butami, które zapomniałam spakować.
Zapakowałam sześć innych par, ale żadne nie są czarne.
No i mam dwie pary tenisówek,
więc jeśli masz ochotę na mały meczyk...
Widzisz, kobieta musi spakować się na każdą okazję,
przez co nie mamy praktycznie żadnych szans, żeby mieć lekki bagaż.
Tak jak dzisiaj, to formalne wydarzenie,
więc kupiłam strój formalny.
Ale... Bóg ma poczucie humoru.
Więc... zabrałam zapasową.
Teraz jestem podwójnie załatwiona.
Dwie sukienki, obie czarne, a nie mam czarnych butów.
Wiem, co sobie myślisz,
"Kogo, do cholery, obchodzi kolor jej butów?".
Uwierz mi, kobiety zauważą.
Więc, zasadniczo, mówisz, że musisz iść na zakupy.
Po buty.
Czarne buty.
Przynajmniej nie muszę wstawać każdej nocy po trzy razy, żeby się wysikać.
Przynajmniej wstaję z łóżka, żeby to zrobić.
Szach-mat.
Kiedy wykonujesz ruch z frustracji lub ze złości,
to zawsze kończy się katastrofą.
Żeby tak pokonać cię chociaż raz, Casey.
Chciałbym umrzeć, wiedząc, że chociaż raz cię pokonałem.
Tylko o to się modlę, Panie.
/Módl się dalej.
Hej, Paul.
Panowie.
/Chciałbyś zastąpić starszego pana,
gdy on pójdzie na popołudniową drzemkę?
Nelson, jeśli mogę...
mogłeś zachować wieżę w rezerwie,
oddać mu jednego pionka
i odwrócić grę na swoją korzyść.
Teraz mi mówisz.
Witam, panie Fallon.
Szczeniak, chodź tu.
Piękna dziewczynka.
Chodź.
Piękna z niej sztuka.
Jak pańska żona?
Idealnie.
- Wszystkie bilety wyprzedane. - Tak?
Czy macie wszystko, czego wam potrzeba?
Tak, Paul, dziękuję.
/Jefferson kiedyś powiedział, /że Stany Zjednoczone
/są ostatnią nadzieją ludzkości.
/I chcę, żeby Stany Zjednoczone nią były.
/To hojny i współczujący naród.
/Tego chcę od tego kraju.
/Nie przemoc, nie bezprawie, /nie bałagan,
/ale współczucie, miłość i pokój.
/Tego chcę od tego kraju.
/I to chcę zrobić, /gdy zostanę wybrany na prezydenta.
"I to chcę zrobić, gdy zostanę wybrany na prezydenta."
- Hej. - Hej.
Tak?
Byliśmy tu wczoraj.
Tak?
My...
Kupiliśmy pewne...
dobra...
...dobra, od ciebie, wczoraj.
Na które?
Czwarte.
To tak jak ja.
Znam cię, prawda?
Pracujesz tu, prawda?
Tak, w centrali telefonicznej.
A ty?
W kuchni. Jedzenie i napoje.
Trochę przetrzepuje skórę, takie siedzenie cały dzień w centrali.
Nie, żebym narzekała.
Ale są bardziej inspirujące zajęcia niż:
"Dzień dobry, Hotel Ambasadorski.
Z kim państwa połączyć?"
Trawa jest zawsze zieleńsza.
Twoja praca wydaje się bardziej ekscytująca.
Proszę cię bardzo.
Dzisiaj nasz wspaniały dyrektor naczelny chciał, żebym
pozwolił wszystkim meksykańcom wziąć wolne, by poszli głosować.
Po tobie.
Na razie.
Jasne.
Ktoś cię widział?
Nie.
Czego, panowie, szukacie?
Przyszliśmy tylko po kolejnego jointa...
Ale czego... szukacie?
To moja kamera.
Już powiedzieliśmy, tylko jointa.
Nie, nie, nie.
Nie, nie, nie, nie, nie.
- Dobrze. - Nie.
- Może powinniśmy się ulotnić...
Możemy wrócić jutro...
Czego szukacie?
Ja, nie...
Nie rozumiem.
Nie rozumiesz,
bo nie wsłuchujesz się w słowa.
Nie wsłuchujesz się w słowa zawarte w pytaniu, przyjacielu.
Gdybyś... mógł dać nam jointa...
- Dobrze. Czemu? - wtedy moglibyśmy...
Czemu?
Czemu...?
Czemu chcecie jointa?
Czemu chcę jointa?
- Żeby się nawalić. - Żeby się nawalić.
O co chodzi z tymi pytaniami?
Dobra, dobra...
Teraz...
czemu chcecie się nawalić?
Chcemy się nawalić, bo czujemy się dobrze.
Czujemy się dobrze?
Bingo! Bo czujecie się dobrze.
Zgadza się.
Chcemy się nawalić, bo czujemy się dobrze!
- Tak?! Tak! - Tak.
- Nie!
Co?
Czemu... to źle?
Bo to wykręt, stary.
To wytłumacz nam dlaczego, z jakiej to innej przyczyny,
oprócz faktu, że czujemy się dobrze, chcemy się nawalić?
Bo...
to nasz sposób...
żeby się zbliżyć...
do Boga.
Właśnie tego poszukujecie.
Tylko, że o tym nie wiedzieliście...
Tak.
...aż do tej chwili.
Nie miałem pojęcia.
Ja wiedziałem.
Dzięki Bogu za mnie, co?
Absolutnie.
Więc, jeśli moglibyśmy dostać jointa...
Znacie może dietyloamid kwasu d-lizergowego?
Hej.
William.
Nie mogłem spać w nocy
i musiałem wydostać się z domu.
Starzy doprowadzają mnie do szału.
Zaprosisz mnie do środka?
Oczywiście.
Świetnie wyglądasz w tej sukience.
To przynosi pecha.
Co?
Gdy pan młody widzi pannę młodą w sukience przed ślubem.
Tak lepiej?
Głuptas.
Są jakieś szanse na przyspieszenie tego?
21:00.
Wydaje się późno jak na wesele.
Kaplica na pewno jest zajęta we wtorek.
Jest lato - "czerwcowe panny młode".
Nie musiałeś wynajmować mi tego pokoju.
Mój brat...
moja rodzina docenia to, co robisz, Diane.
Wiele to dla nas znaczy.
Dla mnie.
Zawsze myślałam, że moje wesele będzie
najbardziej ekscytującym dniem w moim życiu.
To marzenie każdej dziewczynki.
Biała suknia, tort wyższy ode mnie,
setki gości.
To tylko świadectwo, Diane.
Wciąż możesz to mieć.
Tak.
Jeśli to, że dzisiaj cię poślubię spowoduje, że nie pojedziesz do Wietnamu,
to będzie warto.
Tak.
Specjalność szefa, Edward?
Miguel, wiesz, jeśli bym mógł, to bym to ci dał.
Gówno prawda.
Widzę, że braciom serwujesz dobre rzeczy.
Białym też.
Nie widzę, żebyś jadł psie żarcie.
Boże mój.
Musimy to przerabiać codziennie, Miguel?
Codziennie czepiasz się brązowego człowieka, Edward.
Czepiasz się brązowego człowieka.
Czepiam się brązowego człowieka.
Zgadza się. Niech tak zostanie.
Odeślijmy więc brązowego człowieka za granicę
do jego seniority i odgrzewanej fasoli.
Po pierwsze, to nie my przekroczyliśmy granicy.
Tylko granica nas przekroczyła.
I nasze seniority są lepsze niż
wasze jedzące-smażone-kurczaki mamuśki z wielkimi zadkami.
Czujesz to?
Spójrz na to. Moja specjalność, jagodowy kruszon, prosto z piekarnika.
Ale skoro wplątałeś w to moją mamuśkę, to przepraszam.
Proszę bardzo, Jose, smacznego.
Daj spokój, stary.
"Daj spokój, stary."
Wy Meksykanie nie potraficie się odgryźć.
Nie wiem, czemu wciąż próbujesz, Miguel.
Tak, stary.
A co ty wiesz o odgryzaniu się?
Wiem, że ja mam kruszon, a ty nie.
Jesteś sprzedawczykiem.
Dobry, prawda Jose?
To receptura mojej prababki.
Daj mi trochę. Daj spokój, bracie.
Nie jesteśmy braćmi, amigo.
Nie jesteśmy amigos, "brachu".
Pracujesz na dwie zmiany jak reszta?
Z całą pewnością nie.
Jesteś chyba jedyny.
Tak, i wiem czemu.
Czemu?
Zbyt dobrze wyglądam na ten burdel.
Nie pracujesz na dwie zmiany,
bo białasy boją się twojej czarnej dupy.
Boją się, że zaczniesz się zachowywać jak Huey Newton, z całą tą przemocą.
Nas się jeszcze nie boją, Jose.
Jeszcze nie, ale pewnego dnia zaczną się bać, stary.
Będziemy mieć szacunek, na który zasługujemy.
Dostaniemy Kalifornię z powrotem, odbierzemy naszą ziemię.
Chcę, żeby odstawił ten gniew w mojej kuchni, młodzieńcze.
Chcę, żebyś zabrał rękę z mojego ramienia, Murzynie.
W porządku, trzymaj tak dalej.
Widzisz, przez pierwsze kilka razy, gdy próbowałem zrobić ten deser,
jakoś mi nie wychodziło.
Raz za dużo cukru, za drugim razem zbyt mało,
nie mogłem znaleźć równowagi.
/Zdałem sobie sprawę, /że próbowałem to sforsować.
/Że starałem się, żeby smakowało /jak mojej matki lub jej matki.
/Mój nie miał poezji, /nie miał lekkości.
I wtedy zdałem sobie sprawę, że próbowałem to sforsować, żeby smakowało
jak mojej matki, jak jej matki.
To musi być dzieło Edwarda.
Musi pochodzić ode mnie.
A ty, Miguel, masz... gówno do zaoferowania.
Nie masz poezji. Nie masz lekkości.
Nikt na ciebie nie patrzy i nie mówi:
"Cholera.
Patrzcie na tego Miguela.
Chcę mieć to, co on ma."
Ty masz tylko złość.
Nie jestem zły.
Przepraszam, nie dosłyszałem.
- No, głośniej... - Powiedziałem, że nie jestem zły!
W porządku.
Kiedyś byłem taki, jak ty.
Byłem zły.
Po tym, gdy zabito doktora Kinga...
...tak zły, że nie można sobie tego wyobrazić.
Biali nie próbują nas uciskać, Miguel.
Biali nie lubią być spychani do kąta.
Wpadną na to.
Musisz tylko sprawić, żeby myśleli, że to był ich pomysł,
że niby oni na to wpadli.
Muszą poczuć, że to oni są wielkimi wyzwolicielami.
Że to oni to rozpoczęli.
Niech mają.
Jeśli tylko tego trzeba, to niech tak mają.
Kumasz?
Wiem, że mój człowiek, Jose to kuma?
Tak.
/Edward.
Czy to zapach twojego słynnego kruszona czuć u mnie w gabinecie?
Tak, panie Timmons.
Właśnie wyciągnąłem świeżą partię z piekarnika.
Zadbam o to, żeby część zaniesiono prosto do pańskiego gabinetu.
"Zadbam o to, żeby część zaniesiono prosto do pańskiego gabinetu."
Przyjdź i przynieś sukinsynu.
Nie pracuję dziś na dwie zmiany, prawda... amigo?
/LSD stworzono w 1938 roku.
/Potrafi być piękna.
/Potrafi być straszna.
Różnica między dobrym odlotem a złym
jest całkowicie przypadkowa i zależna od waszych pragnień.
Oddajcie się jej całkowicie.
Jesteście gotowi zawrzeć prywatne stosunki z Bogiem?
Bardzo dobrze. Otwórz.
Pod język.
Wymyśliłeś już, co zrobisz z biletami na mecz Dodgersów?
Wiem, że kilka osób chce je kupić.
Nie sprzedaję ich, Miguel.
Ile razy mam ci powtarzać?
Jaka jest wartość nominalna?
Nie wiem... 4,50 dolara za sztukę.
4,50? Mogę spokojnie załatwić ci dychę.
Nie sprzedaję ich.
Chcę, żeby to miejsce zapełniło się balonami.
Chcę, żeby ludzie przedzierali się przez balony,
żeby tu dotrzeć.
Balony nie przełożą się na liczbę głosów, Wade.
Ale lepiej wyglądają w telewizji.
McCarthy nie powie, że ustępuje po wielkim zwycięstwie w Oregonie.
Kamery zostaną włączone przed zamknięciem lokali wyborczych, więc musimy wyglądać,
jakbyśmy już wygrali.
To wywoła silne przesłanie.
Czemu tu jeszcze stoisz? Idziemy!
Dwayne, musimy iść na górę.
Socjalizm.
Co to?
Powiedział pan, że piszę dla komunistycznej gazety, z komunistycznego kraju.
To socjalistyczna gazeta, w socjalistycznym kraju.
Czerwony to czerwony, panno Janacek.
Reformy w moim kraju mają za zadanie pokazanie ludzkiej twarzy socjalizmu.
Widzi pani to pomieszczenie, w którym się znajdujemy?
Za kilka godzin wypełni się setkami ludzi, którzy będą albo świętować zwycięstwo,
albo płakać z powodu przegranej, dzięki czemuś, co mamy w Ameryce,
a zwie się procesem demokratycznym.
Więc, jeśli powie mi pani, kiedy stało się tak ostatni raz w pani kraju,
to dam pani pięć minut z senatorem.
/Pewnie, że ci grożę!
Nie rozmawiamy tym razem o kilku ukradzionych maszynach do głosowania!
Rozumiemy się!
Cholera.
Co się stało?
Postawiono posterunki policji
przed lokalami wyborczymi w Watts.
System jest przeciw nam... znowu.
Oglądałem wczoraj lokalne wiadomości...
...i to co się stało na kawalkadzie
dało mi nadzieję.
Murzyni i Meksykanie,
dziesiątki tysięcy po prostu skakało przed jego samochodem.
Rozdzielali swoje ubrania, rozrywali je przed nim.
Kochają go.
Teraz, gdy doktor King odszedł... nie mamy nikogo poza Bobbym.
Nikogo.
/Jak to było, gdy senator /przejeżdżał przez Prestonsburg?
/To jeden...
z najważniejszych dni, dla tego miasta.
Zwłaszcza dla młodych.
Szaleją za nim.
/Czuje się pan inaczej, /po spotkaniu z nim?
/Czuję się trochę dumniejszy /będąc Amerykaninem.
/Udało się pani zobaczyć senatora?
/Tak, udało mi się.
Jak się pani czuła?
Byłam bardzo zadowolona.
Udało mi się położyć na nim moją rękę.
/Senatorze, niedługo zakończy pan /drugi dzień wizyty.
/Nauczył się pan czegoś /podczas tej wizyty?
Cóż, ludzie wciąż mają bardzo, bardzo ciężki okres.
Jest głód, znaczący głód w tej części kraju.
Nie ma rzeczywistej nadziei na przyszłość wśród wielu ludzi, którzy ciężko pracowali
w kopalniach, a teraz, gdy kopalnie zamknięto, nie mają się dokąd udać.
/Nie ma nadziei na przyszłość.
/Nie pojawia się żaden przemysł.
/Ludzie są szkoleni przez programy rządowe,
/ale nie ma etatów po ich zakończeniu, /z powodu cięć
/powodowanych przez wydatki /z budżetu federalnego
/w Waszyngtonie /na wojnę w Wietnamie.
/Nawet programy szkoleniowe są ograniczane,
/więc i ludzie są odizolowywani /i nie mają gdzie się podziać.
/Są więc zdesperowani i... /pełni rozpaczy.
/Wydaje mi się, że taki bogaty kraj,
jest w niedopuszczalnym stanie, który odbija się na nas wszystkich.
/Możemy czynić dobro dla reszty świata,
/ale uważam, że powinniśmy /coś zrobić dla naszych obywateli,
/w naszym własnym kraju.
To koniec.
W porządku?
Chcesz o tym porozmawiać?
Nie za bardzo.
Czasami to pomaga.
Nie teraz, nie tym razem.
Dzień dobry, Hotel Ambasadorski.
Z kim państwa połączyć?
Już łączę z jego pokojem.
Miłego dnia.
Dzień dobry, Hotel Ambasadorski.
Z kim państwa połączyć?
Proszę poczekać.
Do nogi, mała. Do nogi.
To nasza letnia wyprzedaż.
Musimy się wszystkiego pozbyć! Wszystkiego!
Tamto gówno, to gówno na... To gówno, na pewno.
/Stary, jest wporzo.
Spójrz na mnie.
Patrzę.
Moimi oczami.
Nie.
To boli.
Zamknij się.
Ty się zamknij.
Nie, ty się zamknij.
/To pojawia się i znika.
Nic nie widzę.
Co mówiłeś?
Cześć.
Zdałem sobie sprawę, że dawno się nie modliłem.
Pomyślałem, że to dobry pomysł?
O co się modlimy?
Chyba o to, za co chcemy:
pokój na świecie, chorych dziadków, lepszą pracę.
Myślisz, że ktoś wysłucha naszych modlitw?
Niektórych tak.
Modliłem się, żeby mój brat wrócił z Wietnamu w jednym kawałku
i wrócił.
Zdaje się, że gdy modlitwy zostają wysłuchane,
to zwie się to cudem.
W takim razie będę się modlić, żeby moi rodzice się dziś pojawili.
To byłby cud.
Pamiętam jak mówiłeś coś o przyjacielskim pojedynku, John.
No cóż, myślę, że z szachami jest jak z życiem.
Odstraszają ludzi, budzą w nich grozę,
i dlatego ludzie wymyślili warcaby.
Wciąż jesteś w szachu.
Jak w życiu.
Jak to jest dokładnie w tym życiu, proszę pana?
Nie przeczytasz o tym w plotkarskich gazetach.
Jestem więc zadowolony.
Mamy swoje momenty,
jak każde małżeństwo, ale wiesz...
Ale pan zostaje, prawda?
Prawdziwi mężczyźni zostają.
Walczą o dobre. Nie odchodzą.
- Tak. - Tak.
Ma pan żonę?
Odeszła.
Zmarła w zeszłym roku.
Żałuje pan czegoś?
Że mogłem spędzić więcej czasu z naszymi dziećmi.
Mam ich trójkę i ośmioro wnuków.
No i...
Zdaje się, że mi ich brakuje,
byłem tu cały czas, pracowałem,
Trzeba powiedzieć, że teraz praca to nasze życie,
bo nasze życie od niej zależy.
Pamiętam, jak żona kiedyś mi powiedziała,
"Wiesz, John. Myślę, że kochasz ten hotel bardziej niż mnie."
Może miała rację.
A ty wciąż jesteś w szachu.
Cześć.
Myślę, że po pięciu latach cały personel wie, że jesteśmy małżeństwem, Paul.
Więc możesz bez kłopotów czasami ukraść mi całusa tu i tam.
No i musisz jeść obiad częściej niż co dwa tygodnie.
Sałatka?
Tylko tyle?
Tak.
- Miałeś piekielny poranek. - Który przespałaś.
Na mojej plakietce nie jest napisane "kierownik".
Zamienię się z tobą.
Ja będę stylistą gwiazd.
Możesz zacząć od Virginii Fallon.
To smutne...
Ta kobieta.
Dziś jej ostatni występ.
Nie ma rezerwacji w "Grove" aż do przyszłej jesieni.
Możemy pojechać na urlop w tym tygodniu?
Głosowałaś już?
Próbowałam, ale kolejka była zbyt długa.
Mam pewne...
"Tak" na pierwszą propozycję.
To za ustawą o weteranach.
"Nie" na drugie.
Mills na nadzorcę, nie Hahn.
Cranston, Sheinbaum.
Oczywiście Bobby.
Również na...
Co?
Co? Co jest?
Twoje włosy, twój garnitur... mogą mówić 1968,
ale twoje podejście to czysty 1920 rok.
/Jeśli nie dopną umowy do końca dnia, /to nas nie ma...
Właśnie przyszedł.
Jesteś najlepszy.
Dziękuję.
Dzień dobry, panie Fallon.
Dobry, Mario.
Tim, wiedziałeś, że rodzina Mario pochodzi z Portofino?
Spędziliśmy tam dwa tygodnie w lecie.
Tim je uwielbiał.
Uwielbiał...
Musiałam go ściągać z plaży, żeby wziął się do pracy.
Podać pani coś jeszcze, pani Fallon?
Nie, nie trzeba, Mario. Dziękuję.
Tim, możesz dać Mario...?
Dziękuję. Dobrej nocy i cudownego występu, pani Fallon.
Dziękuję, Mario.
Witam, Tim.
Phil.
Virginia się obudziła, nie mogliśmy cię znaleźć.
Denerwowaliśmy się.
My?
Phil ma ci dużo do powiedzenia o Vegas w przyszłym miesiącu, kotku.
- Zgadza się. - Tak?
Zmieniło się od ostatniego czasu, gdy tam byliśmy?
Z tego co pamiętam, to jest tam masa hoteli i kasyn pośrodku pustyni.
Co, pozbyli się hazardu?
Zarezerwowaliśmy Flamingo, Tim.
Cztery tygodnie w lipcu!
Zarezerwowałam Flamingo.
Cztery tygodnie w Vegas w środku lata?
To nie rezerwacja. To wyrok, Phil.
Daj spokój.
Nie, nie. Ty daj spokój.
Kto do cholery chce spędzić cztery tygodnie w Vegas w lipcu?
Powiem ci kto: nikt.
Co się stało z tym filmem, który nam obiecałeś?
Studio opóźnia pracę, Tim.
Umowa z Vegas jest dobra.
Dobra dla kogo?
/Tim, odpuść sobie.
To nie ty musisz występować.
Co to, do cholery, jest, Virginia?
Wygląda mi
na bardzo dobrą niskosłodową Szkocką, Tim.
Myślałem, że mieliśmy umowę.
Cały dzień nie piłam.
Spałaś cały dzień.
Tim, jest czas i miejsce...
Wierz mi lub nie, Virginia,
ludzie od czasu do czasu jedzą.
Zabierz swój pieprzony osąd i wypieprzaj za drzwi.
Nie potrzebuję niańki.
Nie chcesz jechać do Vegas?
Za gorąco?
To wynoś się.
Mamy to wszystko dzięki mnie, a nie tobie.
- Nikt nie mówi, że... - Phil, stul pysk!
Ludzie przychodzą mnie zobaczyć.
Ludzie mnie kochają.
Kochają mnie.
Więc jeśli chcę się napić pieprzonego drinka,
to wypiję pieprzonego drinka,
bo na to zasłużyłam.
Taka jest nowa umowa, skarbie.
O 17:00 masz wizytę u fryzjerki.
Na scenę wchodzisz równo o 21:00.
Masz 45 minut przerwy,
wtedy zapowiadasz senatora Kennedy'ego w sali balowej.
Postaraj się być na tyle trzeźwa,
żeby nie przynieść nam wstydu przed przyszłym prezydentem.
Słyszałem plotki, że ktoś chce się pozbyć
biletów na dzisiejszy mecz Dodgersów.
To wieczór Drysdale´a.
Mnie to mówisz?
Sześć z rzędu.
Dzisiaj mu się uda.
Nikt od 1904 roku... 64 lata.
Tak, wiem.
Są twoje, stary.
Ale nie uzgodniliśmy jeszcze ceny.
Bo nie ma ceny.
Dobrego meczu.
Mógłbyś po prostu pójść, Jose.
A jutro... co wtedy?
Wylądowałbym na ulicy szukając kolejnej pracy.
To ty.
Mały człowiek... to ty.
Historia o Królu Arturze.
Rycerze Okrągłego Stołu, czarodziej Merlin.
Zapewne o tym słyszałeś.
Tak.
Czytaliśmy o tym w szkole.
Więc wiesz, że Artur nie zawsze był królem.
Kiedyś był młodzieńcem, tak jak ty.
Ty, Jose, jesteś młodym królem.
Uprzejmy, opiekuńczy, pełen pokory.
Spragniony przygód.
Więc... Dziękuję ci pokornie,
za te bilety, mój młody bracie, mój młody królu.
Rycerski gest.
Rycerski gest, w rzeczy samej.
Edward.
Zostaw... zostaw dla mnie odcinki biletów, dobrze?
Jasne, że zostawię.
Naprzód, Dodgers.
Tak.
Naprzód, Dodgers.
/AKTUALNY I PRZYSZŁY KRÓL
Niezłe uderzenie.
40 - ucho.
W porządku.
Czemu gramy tenisa tylko, gdy przyjeżdżamy do Los Angeles?
To było... to było...
Ja... dawaj. Musimy pogadać.
- Pogadajmy, dobra. - Pogadamy.
Jak myślisz, ile ten towar trzyma?
Nie wiem, stary.
Teraz świruję.
Ja też.
Dalej.
Grajmy w tenisa.
14 - ucho.
Co się stało?
Dobrze.
Co się stało, Nelson?
Nie wiem czy to przez mój wiek,
czy po prostu nie pamiętam.
Ale... ciągle gubię rzeczy...
klucze, laskę, skarpety.
Nie wiem nawet, do której szafki włożyłem bieliznę.
Zgubiłem się wczoraj w drodze do domu.
Wcześniej mi się to nie zdarzało.
Nie.
Cóż...
Może to taki okres.
Nie.
To nie jest okres, Casey.
To starzenie się.
Stare kości, stara twarz, stary człowiek.
Nienawidzę tego.
Nienawidzę emerytury.
Tak.
Czuje się przez nią... niepotrzebny.
Tak.
A co powiesz na filiżankę herbaty?
Herbaty?
Tak.
Herbatę piją stare białasy.
Co powiesz na Szkocką?
No to Szkocka.
Da się załatwić.
Dla mnie podwójna.
Z lodem.
Po podliczeniu 30% okręgów wyborczych w Południowej Dakocie
pojedynek między McCarthym i senatorem Kennedym nierozstrzygnięty.
- Kiedy ostatnio spałeś? - Kiedy ty ostatnio spałeś?
Mówię ci, stary,
lepiej, żeby była dla nas jakaś fucha w Gabinecie.
Zaklepuję sekretarza stanu.
Możesz go mieć.
Ja chcę coś mniejszej wagi.
Jak sekretarz transportu.
Brzmi nudnawo,
ale jeśli tego chcesz, sam możesz go spytać.
Dobrze, zapytam.
Prosił o spotkanie konkretnie z tobą.
Chce ci podziękować za twoją pomoc przy kampanii.
Żartujesz, prawda?
Przekazał to z wyprzedzeniem.
Prosił o spotkanie z tobą.
Tak, nic ci nie będzie.
/Robert Kennedy i kilku ludzi,
/którzy nie są uprawnieni /do głosowania w tym roku.
/Za dziesięć lat ci Amerykanie /odziedziczą problemy, których dziś nie rozwiążemy.
Uważa się, że w ciągu kilku przyszłych dekad,
ludzie będą musieli nosić maski przeciwgazowe w Nowym Jorku,
bo powietrze będzie tak zanieczyszczone.
340 kg odpadów wdychacie każdego roku.
To samo, w mniejszym stopniu, dotyczy również innych miast
w całych Stanach Zjednoczonych.
Rozszerzy się to również na obszary wiejskie,
chyba że to powstrzymamy.
Możemy coś zrobić w kwestii samochodów.
Możemy wprowadzić prawa dotyczące... wysypisk,
wyrzucania śmieci do jezior i strumieni,
a także do powietrza.
Przemysł musi coś zrobić, a później indywidualni obywatele.
Przełoży się to na zainteresowanie tym wszystkim i wy możecie się tym zająć.
Uważam, że to zrobi różnicę dla tego kraju.
Wyglądam grubo.
Nie jesteś gruba, ja jestem.
Czuję się grubo.
Może to przez strój kąpielowy.
Więc jednak uważasz, że wyglądam grubo.
Tego nie powiedziałem.
Jesteś pasywno-agresywna.
Proszę, nie rób tego.
- Czego? - Mówię serio.
Cały ten jazgot psychoanalityka.
Od początku nie uważałam, że trzeba cię naprawiać.
Ty chciałaś żebym poszedł.
Bo byłeś smutny.
To się nazywa depresja, Sam.
Mów trochę ciszej, proszę.
To się nazywa depresja.
Nie wiem, czemu popadasz w depresję.
O czym wy tam rozmawiacie?
Przez większość czasu o mojej depresji.
To przeze mnie?
Samantha, skarbie, nie.
To przeze mnie.
Jak wyglądają twoje relacje z Bogiem?
Są piękne.
A twoje?
Ja i Wielki B jesteśmy ze sobą szczerzy, bracie.
- Musimy zdobyć więcej tego towaru. - Wiem.
"Planeta Małp".
"Planeta Małp" na kwasie byłaby spoko.
Posłuchaj...
Mam problem z...
Nie jestem przekonany co do tego.
Do tego co robimy.
William.
Nie, nie mogę przestać myśleć, że coś ci odbieram.
Coś świętego.
Powinnaś tylko raz wyjść za mąż, jak nasi rodzice.
To nie jest błahe.
To nie jest jednorazowe.
Mnie to nie przeszkadza.
Jestem w tym całym sercem i całym umysłem.
I nic mi nie zabierasz.
To mój wybór, William.
Chryste, Diane, stworzyłem rozdźwięk między tobą i twoim ojcem.
Mój ojciec ma problem ze mną, a nie z tobą.
Od razu czuję się lepiej.
On jest uparty.
Spójrz na to z dobrej strony.
Będziemy dostawać 135 dolców, aż do unieważnienia.
A co jeśli nie chcę unieważnienia?
Co?
Przepraszam, panno...
Mamy całodobową obsługę hotelową.
Więc skąd pani jest?
Czechosłowacja.
To niedaleko Związku Radzieckiego, prawda?
A ma pan mapę?
To kuchnia, a nie biblioteka.
Kiedy pani ostatni raz coś jadła?
Nie pamiętam.
Zwolnij.
Przez panią się denerwuję.
Czechosłowacja, to...
Komunistyczny kraj, prawda?
Socjalistyczny.
Socjalistyczny, komunistyczny.
Nie za bardzo się na tym znam.
Powinien pan czasami zajrzeć do gazet.
Nie miałby pan problemów ze znalezieniem Czechosłowacji.
Gdziekolwiek to jest...
Nie rozumiem, czemu zabijecie tak wielu własnych ludzi.
Serio?
Więc co takiego wy robicie w Wietnamie?
Chce pani taką samą jak wczoraj?
Czy zrobić coś specjalnego dla senatora?
Nie obchodzi mnie to, póki trzyma się z dala od mojej twarzy.
Dobrze.
Mam pewien pomysł.
Przypuszczam, że nie martwi się już pani o występ.
Martwię się tylko o to...
czy ktoś się pojawi czy nie.
Pani jest Virginią Fallon.
Pewnie, że się pojawią.
Tak, ale wiesz, starzeję się...
i...
ludzie mniej się tobą przejmują, gdy robisz się coraz starsza.
Pani wygląda świetnie.
Tak.
Ale wiesz jak mówią na kobiety
"laleczki" albo...
"laski"?
Nazwał cię ktoś "dupcia"?
Nie.
Zgadza się.
I zapewniam cię, że nikt nie nazwie cię już "dupcią".
A wiesz czemu?
Bo nie mamy już takiego okresu trwałości jak "dupcie".
Topimy się...
jak desery lodowe.
Wiesz co?
Zastanawiałam się, pomyślałam sobie:
"Kiedy wyhodowałam sobie taki płaski plac na dupie?"
Bardzo ładnie, panowie.
Chce pan tu usiąść, panie Fallon?
Nie, nie. Już nie gram.
No, kto raz był bębniarzem... Niech pan z nami zagra.
Co tam macie?
Mamy chyba, "Don´t Jive Me Now."
To znam.
W porządku!
Raz, dwa, trzy, cztery.
Żebyś mógł posłuchać dziś meczu.
Miguel.
Tylko nie pozwól, żeby Timmons cię z tym złapał, jasne?
Dziękuję.
Dziękuję, stary.
Wiesz, ja nigdy nie mogłam śpiewać.
Nie trzymałam melodii.
Nawet w kolędach.
To fantastyczne.
Mój mąż zawsze próbował namówić mnie, żebym zaśpiewała.
Tak dla żartu.
Tylko, że chyba moim kosztem.
Wszystkie jesteśmy dziwkami.
Wszystkie.
Tylko, że niektórym się płaci.
Przepraszam.
Nic się nie stało.
Nie, to nie było zbyt miłe.
W porządku.
Tak.
Jestem pijaczką.
Straszną pijaczką.
Naprawdę jestem.
Czasami jestem też okropną osobą.
A ty wydajesz mi się naprawdę...
Wydajesz mi się naprawdę sympatyczna.
Dla mnie też byłaś miła.
Byłaś dla mnie bardzo miła.
I przepraszam.
Nie zasługujesz na to.
Staram się poprawić.
Serio. Staram się poprawić i...
Ale jakoś się nie poprawiam.
Dziś jest wielki wieczór. Zapowiadam senatora.
Tim jest bardzo tym podekscytowany.
Że zapowiadam senatora.
Nie mogę się zdecydować.
Te buty są piękne, proszę pana, i idealnie na niej leżą.
W porządku. Wezmę te.
Nie chcesz ich najpierw włożyć, zobaczyć jak się w nich chodzi?
NIe musisz wiedzieć, jak się w nich czujesz?
Nie chodzi o to, jak się w nich czuję, tylko jak wyglądają.
A wyglądają bajecznie.
W porządku.
Wbiję je na kasę, sir.
Cośmy zrobili?
Co masz na myśli?
A co jeśli Dwayne ma rację i Kennedy przegra?
Możemy o tym zapomnieć.
Mam 19 lat, Jimmy. Nie chcę jechać do Wietnamu.
A ty?
Nie.
Zjebaliśmy dziś sprawę, Jim.
Zjebaliśmy.
Powinniśmy robić to, co mieliśmy.
Coop, w porządku.
Jesteśmy tylko dwoma kolesiami pukającymi do drzwi.
Nie, nie jesteśmy. McCarthy w New Hampshire
zdobył 230 głosów Johnsona.
230 głosów.
My mogliśmy zapukać dziś do 230 drzwi.
Sam bym zapukał do ponad stu!
Jeśli to ci poprawi humor,
to możemy pójść. Lokale będą otwarte jeszcze przez...
Już za późno. Już zbyt, cholernie późno.
Tak, jest. Tak, jest.
Nic już nie możemy zrobić. Już za późno!
Czuję, że powinniśmy osobiście przeprosić kolesia.
Przeprosić, że nie zrobiliśmy tego, co do nas należało.
A co, jeśli przez nas przegra?!
Wyluzuj, stary. Wkurzasz mnie.
/- Nic mu nie jest. /- Przepraszam.
Przepraszam.
Wciąż jesteś pod wpływem kwasu?
Nie.
No, może trochę.
Nie zamawialiśmy tego.
Musicie coś zjeść.
Czemu?
Nakręciliście się pierwszy raz?
Dajcie spokój, chłopaki. Źrenice macie jak spodki.
Skąd wiesz? Jesteś z Iowa.
Ohio.
A co, myślisz, że tylko Kalifornijczycy zarzucają kwas?
Aż tak to widać?
Daryl.
Co mogę dla ciebie zrobić?
/Kennedy powiedział, /że jeśli nie wygra w Kalifornii,
/zrezygnuje z ubiegania się /o prezydenturę.
/Wyborcy z Oregonu dali...
Jack?
Co?
Myślisz, że jestem bardziej jak Jackie czy jak Ethel?
Co masz na myśli?
Jeśli miałbyś wybrać,
kogo ci bardziej przypominam:
Jackie Bouvier czy Ethel?
Mówisz serio?
No dalej. Wybierz jedną z nich.
Samantha.
Co?
Kiedy czujesz się jak Samantha?
Nie wiem.
Jack, to tylko mała zabawa.
Daj spokój, to tylko zabawa.
Co?
Nie jestem na bieżąco.
Z czym?
Nie jestem na bieżąco z tobą.
Jestem tutaj.
Teraz jesteś.
Samantha.
Jesteś kimś więcej niż buty na twoich stopach,
czy sukienka na twoich ramionach.
Jesteś kimś więcej od torebki, którą nosisz
czy od pieniędzy w jej wnętrzu.
Jesteśmy czymś więcej niż przedmiotami, więcej niż rzeczami w naszym życiu.
Gdzieś pomiędzy tymi rzeczami jesteśmy my.
Nie chcę nas stracić.
Ja też nie chcę.
Puk, puk, puk.
Więc tu pracujesz, młoda damo?
Ktoś musi przynosić jedzenie do domu.
W końcu przyznałaś.
Jestem zbyt mało opłacany i niedoceniany.
/Gilliam nawet z torbą /jest przy trzeciej.
/Parker trochę sprząta
/przy pierwszej bazie.
/Drysdale spogląda na Hallera.
/Don w swoim szale /chce wyeliminować Penę.
/Bunt chybia.
/Jeden.
Cholera.
/Larry Jackson na pokładzie.
/Żadnej piłki i jeden strike, /to dorobek Roberto Pena.
/Don szybko pracuje.
Która runda?
Końcówka czwartej.
Jak na razie bez punktów dla Pittsburgha.
/Tak długo trzeba było /czekać na tą chwilę.
/14 maja: raczej nieciekawy wynik /jeden do zera.
/18 maja: jeden do zera.
/22 maja: ludzie zaczynają mówić: /dwa do zera.
/26 maja: zaczynają brać to na serio.
/Piłka koło linii pierwszej bazy, /faul.
Zwolniłeś dziś Daryla Timmonsa?
Tak. Jest rasistą, między innymi.
Jaka ona jest, Paul?
Przepraszam?
Kobieta, z którą sypiasz.
Jaka ona jest?
Nie wiem, o czym mówisz.
Nie robimy tego.
Inni ludzie to robią, Paul, ale nie my.
Ludzie ciągle mi powtarzają, jakie mam szczęście, że za ciebie wyszłam.
Jak jesteś cudowny.
I zgadzam się.
Mówię: "Tak"...
"Jest cudowny".
"Tak"...
"Jestem szczęśliwa."
Nie dlatego, że muszę.
Tylko dlatego, że chcę.
Bo jesteś cudowny.
I...
I o wiele więcej.
Jesteś...
Jesteś silny.
Jesteś wspaniałym ojcem.
Boże.
- Ebbers, ty sukinsynu! - No chodź.
Nie musisz czekać do końca tygodnia!
Nie planowałem tego!
Uspokójcie się.
Dobra, wracać do pracy.
/Chciałbym zostać.
Nie, miłujesz fakt, że ktoś jest w domu,
kto martwi się o ciebie i dba o ciebie.
- Dzięki Szkockiej. - Dobrze.
Trzeba tak robić częściej.
Tak.
Czuję się przez to jakbym wciąż miał parę.
Oczywiście, że nasza gra to inna para kaloszy.
Wiesz, może jutro będzie łagodniejsze.
Zawsze...
zawsze wygrywałeś ze mną w szachy, John,
I zawsze będziesz wygrywał.
Dlatego ze mną grasz.
Pewnie masz rację.
I jutro, i jutro, i jutro.
Dobranoc.
Śpij dobrze.
Pozdrów Dorothy.
Tak zrobię.
Dobranoc.
Dobry wieczór, panie Casey.
Morris, co powiesz na kawę i coś do zjedzenia w kafejce?
Mam koty do nakarmienia.
A ty nie masz domu, John?
- Do zobaczenia jutro. - Dobranoc.
- Senatorze Kennedy? - Senatorze! Senatorze!
- Senatorze Kennedy, tędy. - Proszę się cofnąć.
Senatorze Kennedy.
Witamy w Hotelu Ambasadorskim.
Dziękuję bardzo.
- Tędy, senatorze! - Proszę tędy, sir!
/Tu specjalny program CBS News
/o prawyborach w Kalifornii.
/Oto Walter Cronkite.
Jak mówiliśmy kilka minut temu,
liczenie głosów w Kalifornii może pójść dzisiaj wolno.
Wybory tam napotkały na niezwykłe komplikacje.
Nie chodzi tylko o sposób liczenia w tym roku
/po raz pierwszy, /ale o cały proces głosowania.
/Korespondent CBS News, Mike Wallace, /jest dziś w studio.
Może on wyjaśni nam, o co w tym wszystkim chodzi. Mike?
Właściwe zestawienie głosów, Walter,
będzie odbywało się niesamowicie wolno, dziś w Kalifornii.
Duża część stanu,
łącznie z 7,000 okręgów wyborczych w okręgu Los Angeles,
/używa nowych przyrządów /automatyzujących głosowanie,
/gdzie karty do głosowania /są liczone przez komputer.
/I teraz to, co zapowiadało się, /na szybsze liczenie głosów,
/sprawi, że liczenie głosów /stanie się wolniejsze.
Witaj, David.
Cześć, Wade.
Więc, Dwayne...
Gotowy na spotkanie z przyszłym prezydentem Stanów Zjednoczonych?
Daj spokój, nie pogryzie cię.
Nie byłbym taki pewien.
Dopadnij go. Będzie dobrze.
/Panie i panowie,
/Coconut Grove
/z dumą przedstawia uroczą,
/utalentowaną, /niezrównaną Virginię Fallon.
Dziękuję, dziękuję.
/Louie, Louie
/Muszę już iść
/Louie, Louie
/Muszę już iść
/Nigdy nie zniszczysz mej wiary
Wiosna 1946 roku.
Ostatnie wolne wybory w moim kraju.
Ale wciąż komuniści mają władzę.
Nie o to pan pytał, panie Buckley!
Żelazna Kurtyna opada.
Dubcek chce większej współpracy z Zachodem.
Jest człowiekiem ludu, jak senator Kennedy.
Nie zamierzam pisać propagandowego dzieła.
Po przemowie senatora w sali balowej,
odbędzie się prywatna konferencja prasowa w Pokoju Koloniajnym.
Upewnię się, że dostanie pani odpowiednią akredytację.
Ma pani swoje pięć minut, panno Janacek.
Dziękuję.
Dziękuję, panie Buckley! Dziękuję panu bardzo!
Zwolnij, proszę.
Ledwo chodzę w tych śmiesznych butach.
Ale wyglądają bajecznie.
Nie wiem, kiedy masz urodziny.
Trzeciego sierpnia.
Dużo o tobie nie wiem, Diane.
Twoje ulubione danie, ulubiony kolor.
Nie znam twojej ulubionej książki, ani filmu.
Nie wiem nawet, czy twój pępek jest wklęsły czy wypukły.
Wklęsły.
Ale jestem zaskoczona, że nie wiedziałeś.
Myślałeś, że będą pić dwa razy z tych samych kieliszków?
Jest ich cała masa.
Musi tam być ponad tysiąc osób.
Panowie. Jak tam było?
Fantastycznie.
Tak, zarzuciliśmy kwasa i poszliśmy oglądać filmy.
"Planeta małp" na kwasie?
Musisz spróbować, to jest...
Pełne radości wieści.
Test, raz, dwa. Test, raz, dwa.
Panie i panowie, mogę prosić o uwagę?
/Chciałbym coś ogłosić.
/Po obliczeniu głosów /z 16% okręgów wyborczych...
Czemu ty tego nie przeczytasz?
Przyszły sekretarz transportu,
Dwayne Clark, panie i panowie.
Po obliczeniu głosów z 16% okręgów wyborczych...
Poznaję jego głos.
Jest uroczy.
To moje życie uczuciowe potrzebuje trochę uwagi.
...prezydenta Stanów Zjednoczonych,
Senator Robert F. Kennedy.
Wyglądasz cudownie.
Dziękuję.
Niech je zobaczę.
- Dobra dziewczynka. - Dzięki.
To musi być ten... szczęśliwiec.
Miriam, poznaj mojego męża, Williama.
- Miło mi cię poznać. - Miło mi poznać.
Przepraszam.
Nie jesteś za młody na sekretarza transportu?
Uduszę go.
Poznaję twój głos.
Serio. Pracujesz dla FBI?
Jesteś młodym bratem z pokoju 506, który zawsze wrzeszczy i jest zdenerwowany.
Wszędzie poznam ten głos.
Więc pracujesz dla FBI.
Pracuję w hotelowej centrali telefonicznej.
Patricia.
Jak masz na imię, zły, młody bracie?
Dwayne.
Nie zawsze jestem zły.
Potrzebuję następne pudełko.
Jose, przynieś następne pudełko.
Już idę.
Przepraszam. Idę.
Jak my mamy pracować z tymi wszystkimi ludźmi?
Nie wiem, ale jeszcze nie widziałem tylu białych ludzi w kuchni.
- Cześć, Susan. - Cześć.
Jak się mają moje ćpuny?
Chyba nie widziałem cię bez fartuszka.
Ale obaj o tym fantazjowaliśmy.
Wciąż jest na haju.
- Wciąż jest na haju. - Nie, nie jestem.
Tak, jesteś.
To ty jesteś na haju.
Jestem maklerem.
Ja jestem artystką.
Oraz patronką sztuki.
Kupiła w zeszłym miesiąc obraz przedstawiający puszkę zupy.
Puszka zupy.
/Chyba pomidorowa Campbells.
- Tak. - Nie, Cebulowa.
Pomidorowa.
Ona mówi pomidorowa, ja mówię cebulowa.
To oryginalny Warhol.
Wiedziałeś, że go wczoraj zastrzelili?
Pewnie ktoś otrzeźwiał i zdał sobie sprawę,
że zapłacił fortunę za obraz przedstawiający puszkę zupy.
Jesteś okropny.
Mogę ci zadać osobiste pytanie?
Jak bardzo osobiste?
Nie chcę cię zawstydzić, ani nic podobnego, ale...
...ile zarabiasz na tydzień?
Tych ziomków nie interesuje jedzenie.
Poza tym i tak to wyrzucą.
Tak.
Nie jestem dumna, Dwayne.
Jestem kolejną siostrą, która chce przetrwać na tym świecie.
Nie, jesteś kimś więcej.
To wygląda nieźle.
/KENNEDY WYGRYWA W KALIFORNII - Plansza za mną pokazuje
wynik dzisiejszych prawyborów w Kalifornii.
Została jeszcze do przeliczenia garstka głosów,
ale nasze sondaże wskazują, że senator Kennedy wygrał dużą różnicą głosów.
Najprawdopodobniej 52 przy 38 procentach senatora McCarthy'ego.
/RFK! RFK!
/RFK!
/Panie i panowie...
/RFK!
/Senator Robert F. Kennedy.
/RFK!
/Chcemy Kennedy'ego! /Chcemy Kennedy'ego!
/Po pierwsze chciałbym...
przekazać wyrazy uznania Donowi Drysdale'owi...
/...któremu udało się /szóste zwycięstwo do zera.
I mam nadzieję, że to dobry prognostyk przed resztą kampanii.
/Witaj, ciemności, /moja stara przyjaciółko
/Przyszedłem porozmawiać /z tobą znowu
/Ponieważ wizja /delikatnie skradając się
/Zostawiła swoje ziarna, /kiedy spałem
/I wizja zasiana /w mym mózgu
/Ciągle tam jest
/W brzmieniu ciszy
/W męczących koszmarach /szedłem samotnie
/Wąskimi, brukowanymi uliczkami
/Pomiędzy rzędami ulicznych lamp
/Podniosłem kołnierz /przed zimnem i wilgocią
/Kiedy moje oczy zostały ukłute /błyskiem świateł neonów
/Które rozpruło noc
/I dotknęło brzmienia ciszy
/I w ostrym świetle zobaczyłem
/Dziesięć tysięcy ludzi, /może więcej
/Ludzi rozmawiających /nic nie mówiąc
/Ludzi słyszących /nie słuchając
/Ludzi piszących piosenki /nigdy niezaśpiewanych
/I nikt nie odważył się
/Zakłócić brzmienia ciszy
/"Głupcy", powiedziałem, /"Wy nie wiecie,
/"Cisza jak rak /rozrasta się"
/"Usłyszcie me słowa, /które może was nauczą"
/"Chwyćcie moje ręce, /bym mógł was dosięgnąć"
/Ale moje słowa /jak bezgłośne krople upadły
Myślę, że to całkiem jasne,
że możemy pracować razem, jak wynika z ostatnich analiz,
to co się stało w Stanach Zjednoczonych
w ciągu ostatnich trzech lat -
podziały, przemoc, rozczarowanie naszego społeczeństwa,
podziały między czarnymi i białymi,
między biednymi i bardziej zamożnymi czy między grupami wiekowymi,
czy w sprawie wojny w Wietnamie - pokazuje, że możemy pracować razem.
Jesteśmy wielkim i bezinteresownym narodem,
krajem pełnym współczucia.
Na tym chcę oprzeć moją prezydenturę.
/Słowa proroków zapisane są /na ścianach metra
/I hollach kamienic."
Więc dziękuję wam wszystkim.
Teraz jedźmy do Chicago i wygrajmy tam.
/Trudno dziś coś usłyszeć.
/Zwycięstwo Roberta Kennedy'ego /umacnia go w walce
/o prezydenturę z Richardem Nixonem,
/którego brat Roberta /pokonał osiem lat temu.
Gdzie idziesz?
Uścisnę mu rękę.
Nie chcesz uścisnąć jego ręki?
/Senatorze, tędy, /przez kuchnię.
/Tędy, przez kuchnię.
Kennedy, ty sukinsynu.
/Zabierzcie broń. /Zabierzcie broń.
/Z dala od broni.
/- Z dala od broni. /- Zawołajcie lekarza!
/Zatrzymajcie ich! /Nie puszczajcie ich!
/Jego ręka jest zimna.
/Weźcie jego kciuk /i złamcie, jeśli musicie!
/Zabierz jego kciuk!
/Przepraszam. /Przepraszam!
/Trzymaj go! /Trzymaj go!
/Zawołajcie lekarza dla senatora!
/Nie chcemy następnego Oswalda!
/Senatorze!
/Wade! Wade! Przepraszam, Wade!
/- Postrzelono go! - Co?! Co?!
/Wade! Co się stało?
/Ktoś go zastrzelił!
Panie i panowie, mogę prosić o uwagę?
Panie i panowie, czy możecie się uspokoić?
Potrzebujemy lekarza, żeby podszedł do podium.
/- Proszę, ktokolwiek... - Zastrzelono Bobby'ego?
Potrzebujemy lekarza, żeby podszedł do podium.
Proszę, jest tu jakiś lekarz? Potrzebujemy cię...
/To nie jest dzień dla polityków.
/Zostawiłem sobie tę jedną szansę...
/...moje jedyne dzisiejsze wystąpienie...
/...żeby do was przemówić...
/na temat bezmyślnego zła w Ameryce,
/które jest skazą naszego kraju
/i nas wszystkich.
/Nie jest to sprawa jednej rasy.
/Ofiarami przemocy
/są czarni i biali, /bogaci i biedni,
/młodzi i starzy, /znani i nieznani.
/Oni, przede wszystkim, /są istotami ludzkimi,
/których inni ludzie /kochali i potrzebowali.
/Nikt, nieważne gdzie żyje,
/czy co robi,
/nie może być pewnym, /kto następny będzie cierpiał
/z powodu bezsensownego /rozlewu krwi.
/A takie wciąż trwają, /i trwają, i trwają w naszym kraju.
/Czemu?
/Co takiego osiągnęła przemoc?
/Co takiego stworzyła?
/Za każdym razem, /gdy jakieś amerykańskie życie
/jest odbierane niepotrzebnie /przez innego Amerykanina...
/...obojętne, czy jest to /robione w imieniu prawa
/czy przez lekceważenie prawa, /czy przez jedną osobę czy przez grupę,
/z zimną krwią czy w afekcie,
/...w akcie przemocy
/lub w odpowiedzi na przemoc,
/za każdym razem, gdy rozrywamy /tkankę naszego życia,
/którą inny człowiek boleśnie /i niezdarnie
/plecie dla siebie /i swoich dzieci,
/kiedykolwiek to robimy, /cały naród ulega degradacji.
/Wciąż pozornie tolerujemy /wzrastający poziom przemocy,
/ignorując nasze /elementarne człowieczeństwo
/i nasze prawo do cywilizacji.
Donny, co się stało?
Senator Kennedy został postrzelony.
/Zbyt często czcimy butę
/i wybuchy wściekłości, /a także dzierżenie broni.
/Zbyt często wybaczamy tym,
/którzy chcą zbudować /swoje własne życie
/na zrujnowanych marzeniach /innych istot ludzkich.
/Ale to jest dosyć jasne:
/przemoc, rodzi przemoc,
/ucisk rodzi odwet.
/I jedynie oczyszczenie całego /naszego społeczeństwa
/może usunąć choroby /z naszych dusz.
/Gdy uczysz człowieka, /żeby nienawidził swojego brata,
/gdy uczysz go, /że jest gorszym człowiekiem
/ze względu na kolor jego skóry
/czy politykę, jaką prowadzi...
/Gdy uczysz go, że ci, /którzy się od ciebie różnią,
/zagrażają twojej wolności /lub twojej pracy
/czy twojemu domowi lub rodzinie,
/to uczysz również, /żeby stawał twarzą w twarz,
/nie ze współobywatelem,
/ale z wrogiem.
/By nie współpracował, /ale podbijał.
/Będzie ujarzmiał /i opanowywał.
/Uczymy, żeby patrzyli /na swoich braci jak na obcych.
/Obcych ludzi, z którymi dzielą miasto, /ale nie społeczność.
/Ludzi uwięzionych /we wspólnych mieszkaniach,
/ale nie we wspólnym wysiłku.
/Jesteśmy uczeni, żeby dzielić /jedynie powszechny strach,
/jedynie powszechnie pożądania, /żeby wycofać się od siebie.
/Jedynie zwykły impuls, /aby konflikty rozwiązywać siłą.
/Nasze życie na tej planecie /jest zbyt krótkie.
/Praca, którą musimy wykonać
/jest zbyt wielka, żeby ten duch /dłużej kwitnął w naszym kraju.
/Oczywiście nie możemy tego porzucić /dzięki programowi
/ani uchwale...
/...ale może zapamiętamy, /nawet przez chwilę,
/że ci, którzy żyją z nami, /są naszymi braćmi.
/Że dzielą z nami /ten sam, krótki moment życia,
/że poszukują, /podobnie jak i my,
/jedynie szansy, /żeby przeżyć swoje życie
/z celem i w szczęściu,
/wygrywając tyle zadowolenia /i spełnienia ile tylko mogą.
/Na pewno ta więź /wspólnego przeznaczenia,
/na pewno ta więź /wspólnego celu,
/może zacząć uczyć nas czegoś.
/Na pewno możemy się nauczyć,
/żeby rozejrzeć się między nami, /między naszymi bliźnimi,
/na pewno możemy zacząć /pracować trochę ciężej,
/żeby obwiązać rany pośród nas /i stać się, w naszych sercach,
/raz jeszcze braćmi i rodakami.
/ROBERT FRANCIS KENNEDY ZMARŁ /W SZPITALU DOBREGO SAMARYTANINA
/RANKIEM 6 CZERWCA 1968 ROKU.
/JEGO ŻONA ETHEL BYŁA U JEGO BOKU.
/WSZYSTKIE POZOSTAŁY /OFIARY STRZELANINY PRZEŻYŁY.
/SCENARIUSZ I REŻYSERIA: /EMILIO ESTEVEZ
Korekta: ssmall